Paul de Leeuw was bang om dood te gaan na diagnose blaaskanker

“Toen het schoon was, kreeg ik daar zo’n ongelofelijke stoot energie van”, vertelt Paul backstage bij een van de voorstellingen van zijn theaterprogramma Vette Pech! aan Peter van der Vorst. “Ik dacht: nu gaan we door, wat gaan we doen?! Ik wil nog een keer een programma maken met en tussen de mensen en heb geen zin meer in het gezeik en gezeur. Dat heeft geresulteerd in dit theaterprogramma en dat ik bij RTL 4 ga beginnen.”

Hoewel de ziekte terug kan keren, leeft Paul niet met grote angst. “Het kan terugkomen, dat weten we, maar een milde vorm kan nooit een agressieve vorm worden. Althans, dat zegt mijn uroloog en dat geloof ik ook echt.”

Toen de diagnose blaaskanker werd gesteld, liet Paul zijn zoons bewust in het ongewisse. “Natuurlijk dacht ik dat ik doodging. Ik heb twee kinderen, dus ik wilde het ook niet zwaarder maken dan het is. Eigenlijk hebben we het nooit tegen hen gezegd. M’n oudste zei wel dat hij wel iets wist, m’n jongste heeft nooit echt… Nee, dat hebben we heel slim gedaan.”

Later kregen de inmiddels zeventienjarige Kas en zestienjarige Toby wel te horen dat hun vader ziek was. “Maar op het moment zelf wisten ze niet dat er een zwaard van Damocles boven ons gezin hing.”