Better Than Ever bewijst: alleen talent is niet genoeg voor succes

Bij de aankondiging van wéér een nieuw seizoen van alwéér een nieuw zangprogramma hoor je de critici alweer met de eeuwenoude vraag: 'Wat komt er nou terecht van al die winnaars en talenten uit een dergelijke show?' En ze is legitiem, die vraag. Want laten we eerlijk zijn, het zijn er natuurlijk maar een paar die het ‘gemaakt’ hebben en van wie we nog op regelmatige basis horen. Dan spreken we over Jamai (COME ON…), Jim, Waylon, de zussen van OG3NE en uiteraard: Maan.

Van de rest horen we verdomd weinig. En als we er wel wat van horen, gaat het vaak niet eens over muziek. Neem de meest recente landelijke berichtgeving over Ben Saunders, de eerste Voice-winnaar wereldwijd. Die berichten gaan niet over een nieuwe plaat van de beste man, maar over dat de rechter hem opnieuw een taakstraf heeft opgelegd. En het gros komt niet verder dan een lijstje 'hoe is het nu met?' op een website.

Gelukkig was daar Martijn Krabbé met zijn programma Better Than Ever, waarin de afgelopen weken maar liefst 35 oud-kandidaten van Idols, X Factor, Starmaker, Popstars The Rivals en The Voice uitgebreid vertelden hoe het hen is vergaan na hun deelname. En waarom zij niet die gedroomde doorbraak als muzikant hebben gekend, bij het grote Nederlandse publiek althans.

Neem Rochelle Perts, in 2011 nog winnares van X Factor, die een wereldhit scoorde met 'Shotgun' en over de hele aardbol tours heeft gedaan. Nu werkt ze in een kledingwinkel, nadat ze haar populariteit steeds verder af zag nemen. Jim van der Zee won vier jaar geleden The Voice, bracht direct een album uit en een jaar later stond hij al niet meer achter de plaat die hij zelf maakte. "Ik heb me laten leiden door commercie", aldus Jim. Vandaag de dag brengt hij pakketjes rond.

Gelukkig is er ook goed nieuws. Er zijn ook talenten die wel hun geld kunnen verdienen met muziek. Iris Kroes bijvoorbeeld, de tweede Voice-winnaar, treedt over de hele wereld op aan boord van cruiseschepen, mét haar harp uiteraard. Toch hoopt ze nog steeds op die doorbraak met haar zelfgeschreven liedjes, die ze blijft sturen naar radiostations. Zonder resultaat. Ik vraag me toch af: waarom is er meer aandacht voor nieuwe nummers van iemand die de moeder van z’n kind een veeg uit de pan zou hebben gegeven (ik noem geen namen, Lil' Kleine) dan van de muzikanten in dit programma?

Dan is er nog de categorie die gelukkig vooral dicht bij zichzelf wil blijven. Het perfecte voorbeeld is Chris Hordijk, ooit tweede bij The Voice. Hij is uit bandjes gezet omdat-ie weigerde 'Viva Hollandia' te zingen op feesten en partijen. Uiteindelijk deed hij het tóch om rond te komen. In Better Than Ever wilde hij vooral laten zien dat wat hij zélf maakt er wel degelijk toe doet. Groot gelijk, met zo’n stem. Waylon oordeelde dat Chris 'zo de radio' op kan.

Waarom zingen we dan wel mee met de Tino Martins en Frans Bauers van het leven en niet met Chris, Iris, Rochelle en Jim? Wat is de doorslaggevende factor om door te breken bij het grote publiek? Juist daar krijgen we geen antwoord op. Het is waarschijnlijk iets met: het juiste nummer uitbrengen op het juiste moment, met de juiste mensen om je heen. Ik hoop dat dat alle 35 kandidaten van Better Than Ever ook nog eens gaat lukken, want aan één ding ligt het in ieder geval niet. Talent.