Rotterdamse startup bedenkt groene oplossing voor asbestprobleem

Asbeter ontstond min of meer bij toeval toen Postema en haar compagnon Pol Knops elkaar tijdens een congres tegenkwamen. “We waren allebei niet met asbest bezig, maar met het gebruik van CO2 als grondstof.” Het zaadje werd geplant door een uitspraak van Knops, dat asbest ook een mineraal is dat reageert op CO2.

CO2 inzetten om asbest af te breken bleek uiteindelijk te duur, maar Postema en Knops lieten het er vanwege de maatschappelijke impact van hun idee niet bij zitten. Dit bleek wel levensvatbaar als ze zure industriële reststromen gingen gebruiken in plaats van CO2. “En nu zijn we bezig in Rotterdam de allereerste fabriek op dit gebied ter wereld op te zetten”, vertelt Postema.

Circulair ondernemen

Het circulaire van Asbeter zit 'm in het gebruik van afvalzuren van de industrie. Postema: “Hiermee pakken we in één klap twee problematische afvalstromen aan; asbest en industriële restzuren.” Door de inzet van die stromen bij het afbreken van asbest, komt er aanzienlijk minder CO2 vrij dan wanneer ze worden geneutraliseerd en geloosd, zoals nu gebeurt.

In asbestdakplaten zit 90 procent cement en 10 procent asbest. Een groot deel van dit cement lost op als er zure reststromen op losgelaten worden, maar aan het einde van het proces is er nog zo’n 20 procent cement in de vorm van silica (wit kristallijn poeder, red.) over. Dat kan worden hergebruikt voor nieuw bouwmateriaal. Ook ontstaat er schoon gips. Het asbestprobleem in Nederland is een behoorlijk risico op voor de volksgezondheid, zeker nu vanwege de toenemende verzuring van het milieu het asbest uit de platen versneld vrijkomt.

“Er is momenteel nog een miljoen ton aan dakplaten met asbest. Wij hopen straks 100.000 ton per jaar te verwerken, dus dan hebben we tien jaar nodig om al het asbest van Nederlandse daken onschadelijk te maken”, schat Postema in.  Daarmee maakt Asbeter zich niet overbodig: ook in nog 30.000 kilometer aan drinkwaterbuizen zit asbest, en bovendien is de technologie met wat aanpassingen ook bruikbaar om andere mineralen te verwerken, zoals olivijn (mineraal, red.).

Trial-and-error

Een jaar geleden heeft Asbeter een proefinstallatie en een groot laboratorium neergezet in de Rotterdamse haven. “Kinderziektes waren er volop. Bepaalde apparatuur bestond bijvoorbeeld nog helemaal niet”, vertelt Postema. Maar inmiddels “komen alle puzzelstukjes bij elkaar.”

Binnen een paar maanden is de technologie van Asbeter klaar om de markt te betreden, en in 2021 moet de fabriek in Rotterdam operationeel zijn. Daar blijft het, wat Postema betreft, niet bij. Partijen uit het buitenland kijken geïnteresseerd mee. Postema: “Nederland is bepaald niet het enige land met een asbestprobleem.”

De 20.000 euro die de Rabo Duurzame Innovatieprijs heeft opgeleverd, steekt het bedrijf in zurenonderzoek. “Het winnen van die prijs voelde als een enorme erkenning van wat we aan het doen zijn”, beschrijft Postema. “En die drie zoenen van Herman Wijffels (de grondlegger van de prijs, red.) waren tot nu toe wel het hoogtepunt van mijn carrière”, sluit Postema lachend af.