Slachter: 'Het vlees dat in de supermarkt ligt, vertrouw ik niet'

RTL Nieuws sprak met Stefan (niet zijn echte naam), die in ruim dertig jaar in verschillende grote slachthuizen werkte. Toen hij begon, slachtten ze 120 varkens per uur. Nu zijn dat 700 varkens per uur. "Als je zo'n tempo draait, kun je er zeker van zijn dat elk uur vijf tot zes varkens onder de poep zitten", zegt hij. "Op één dag zijn dat er tussen de vijftig en zestig."

Geen afspiegeling

Hij kijkt niet op van de foto's van karkassen die vervuild zijn met poep. Het gaat om boetes die zijn uitgedeeld door de NVWA: 49 boetes in ruim een jaar tijd. Volgens hem is dat aantal bij lange na geen afspiegeling van het enorme aantal overtredingen. "Het gebeurt eigenlijk vrij constant." 

Vlees dat bij de grote supermarkten ligt en afkomstig is van dit soort grote massaproductie-slachthuizen vertrouwt de slachter niet meer. "Wie zegt mij dat dat vlees schoon is? Niemand."  Hij koopt zijn vlees alleen nog maar bij de vakslager. "Die komen zelf naar het slachthuis om een rund uit te kiezen en laten het slachten door ervaren slachters".

Wegsnijden van vervuiling

Stefan meldde zich een paar weken geleden met zijn verhaal na de onthullingen over misstanden in slachthuizen van RTL Nieuws. Hij wil graag vertellen hoe het er in de slachthuizen aan toe gaat, maar wil niet dat zijn naam wordt genoemd. Dat zou betekenen dat hij nergens meer aan de slag kan. Zijn echte naam is bij de redactie bekend.

'Bazen willen meer productie'

Een oud-werknemer van een slachthuis vertelt over zijn ervaringen: "Schrikbarend."

De lopende band waaraan de runderen en varkens hangen, draait zo snel dat de slachters geen tijd hebben voor het wegsnijden van vervuiling, zoals mest op het karkas. "Je hebt ook geen tijd om je mes of ander gereedschap tussen twee dieren door te reinigen", zegt Stefan. "Zelfs als iemand mest aan z'n handen heeft, is er geen tijd om ze te wassen. Dat is natuurlijk schrikbarend."

ZIE OOK: Vies vlees veroorzaakt elk jaar 150.000 zieken

"De juiste handeling is de band stilzetten en wegsnijden", zegt Stefan. "Maar in de plaats daarvan wordt het vuil eraf gespoten met een handdouche, of  het wordt met een bekertje water weggespoeld, of ze schrapen het weg met het mes. Het gevolg is dat je daarmee de bacteriën alleen maar verder verspreidt over het hele rund of varken."

Productie, productie

Als het personeel vraagt om de lopende band langzamer te laten draaien of stil te zetten, willen de bazen van de slachthuizen daar niets van weten. "Die willen alleen maar productie, productie: het moet allemaal zo snel mogelijk. Als je er wat van zegt, krijg je op je kop en heb je een probleem. Uiteindelijk wil je wel je baan behouden. Maar ja, het stuk vlees moet goedkoop voor de consument, dan krijg je dit soort praktijken."

Van de zogenaamde permanente controles van de NVWA is hij niet onder de indruk. "Die inspecteurs worden door de slachthuizen om de tuin geleid. Drie keer per dag doen ze een steekproef bij twintig karkassen, maar dat is gewoon een toneelstukje." 

Onaangekondigde controles

De controles zie je meestal van tevoren aankomen, zegt hij. "Dan haal je er vijf tot zes extra slachters bij die de karkassen moeten schoonmaken die even later worden geïnspecteerd. En als dat voorbij is, gaat ieder weer z'n gangetje: zo snel mogelijk het vlees erdoorheen gooien." Onaangekondigde controles zouden helpen, denkt hij.

Hij vertelt zijn verhaal omdat hij mensen bewust wil maken van wat ze eten, zegt hij. "Een stukje vlees in de supermarkt kost misschien een euro, maar eigenlijk zou je veel meer moeten betalen voor een gezond stukje vlees."