'Wat er ook gebeurt, mijn lessen gaan door', zegt juf Ilanit

"Ik zei het meteen tegen de kinderen, toen we hoorden dat de scholen dicht moesten: 'Dit is geen vakantie'. Maar ik zei ook: 'We gaan er met z'n allen het beste van maken'. Zoals Rutte ook zei: 'We moeten het met z'n allen doen'.

"Want weet je? Dit zijn onzekere tijden. En geen leuke tijden. Mijn groep-8-leerlingen zouden nu eigenlijk hun basisschoolperiode op een mooie, gezamenlijke manier moeten afronden. Dat kan nu niet en dat vind ik best lastig voor ze, dit laatste jaar kunnen ze nooit meer overdoen.

"Daarom wil ik dat ze, hoe bizar en onzeker deze periode ook is, er goed op kunnen terugkijken. Dat ze over een paar jaar denken: ja, toen was het land in de ban van het coronavirus, maar het was met de klas en de juf wél bijzonder.

Hoe gaan we dit doen?

"De schooldirectie, mijn collega's en ik zijn afgelopen maandag met de mensen die niet verkouden waren op school samengekomen. Hoe gaan we het doen? Wat hebben we nodig?

"Ik vind het belangrijk dat de leerlingen betrokken blijven, want je kunt ze niet face to face even aanspreken of bij de les houden. Daarom dacht ik: ze moeten mij zien. En ik moet hun reacties kunnen lezen. Ik nam al het lesmateriaal uit mijn klas naar huis en kwam op het idee om via Instagram les te geven. Ik gebruik de app zelf, maar mijn leerlingen zijn er natuurlijk ook niet meer weg te slaan. Op één kind na, had iedereen al een veelgebruikte account."

Lees door onder video

"Elke dag van 10 tot 12 ga ik nu live. Ik begin met een dicteetje, een stukje uitleg over spelling. Dan geef ik ze wat rekensommen – ze kunnen meteen de antwoorden geven – en daarna ga ik nog wat voorlezen uit de Zwarte zwaan.

Ik mis ze

“Elke ochtend zet ik ook op mijn pagina een lijstje met wat ze moeten doen voor die dag. En wat ik ook belangrijk vind: persoonlijk contact. Even een gesprekje met de kinderen, via de Insta-chat, over hoe hun dag was. Of ze bang zijn. Of ze zich vermaken. Dat doen we trouwens ook op WhatsApp, in de klassenap. Daar maken ze ook wel grapjes. Gelukkig. 'Vrij vanwege corona!' stuurde er laatst eentje. Daar kan ik wel om lachen, hoor."

"Ik heb nu 63 volgers. Ook oud-leerlingen – die zich thuis toch verveelden – volgen me. En de ouders stimuleren het. Dat vind ik wel bijzonder: vaders en moeders die normaal fulltime werkten, zijn nu ineens betrokkener dan ooit. Misschien ook ergens wel mooi en goed, eventjes terug naar de basis, naar je gezin.

"Het zijn vreemde tijden om leraar te zijn. Ik mis mijn leerlingen. Ik mis ze echt. Even kletsen, lachen. Een goed gesprek. Een onderonsje. En tuurlijk, in de zomervakantie zie je ze ook een tijdje niet, maar daar bereid je je mentaal en fysiek op voor. Dit was zó plotseling. Zo bizar."

Vertrouwen

"Maar toch heb ik er vertrouwen in dat we het op deze manier een tijdje kunnen uitzitten met z'n allen. Dat wil ik ook naar die kinderen uitstralen. De ouders nemen het serieus, de kinderen doen goed mee, stellen vragen, geven antwoorden op mijn vragen. Ze geven ook netjes aan wanneer ze klaar zijn – 'ready steady' of 'KLAAR' typen ze dan. Of ik krijg een vrolijke smiley, of een hartje.

"Ik ben elke dag tot half 3 bereikbaar. Het zijn voor mij gewone werkdagen, maar dan vanuit huis. De wereld staat stil, maar mijn lessen niet."