Een maand in de frontlinie van de coronacrisis: 'Emotioneel steeds zwaarder'

Het werk van de 53-jarige Peter de Jager draait al een maand lang om corona. Peter is het hoofd van de intensive care van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch. Het staat midden in Brabant, waar de coronabesmettingen het snelst opliepen.

Het aantal ic-bedden is verhoogd naar 25. Om al die patiënten te kunnen verzorgen, is teamwork cruciaal, benadrukt Peter. "Collega's van andere afdelingen draaien mee." 

'Beademingsstraat'

Ook de werkwijze op de ic is speciaal voor de coronacrisis aangepast. Een collega bedacht de 'beademingsstraat'. "Een verschrikkelijk woord", zegt Peter, "maar het werkt wel." 

Normaal gesproken krijgt een patiënt in nood zijn beademingsapparaat direct op de spoedeisende hulp, maar die ruimte moet vanwege besmettingsgevaar na iedere coronapatiënt grondig worden gereinigd. Daarom worden beademingsbuisjes nu ingebracht op een speciaal aangepaste operatiekamer.

Pas daarna gaan patiënten naar de ic. "Het is bijna lopendebandwerk. Op deze manier werken we sneller en veiliger", zegt Peter.

Emotioneel zwaar

Peter merkt dat hij het de laatste dagen emotioneel steeds zwaarder begint te krijgen. Hij moest de familie van een ouder echtpaar vertellen dat ic-opname geen zin meer had. De man en vrouw waren ernstig ziek en zouden niet meer over het virus heen komen. Peter: "Dat valt me heel zwaar, je weet ook wat ze dan te wachten staat." 

Nu de piekdrukte komende week wordt verwacht, bekruipt hem ook het gevoel dat er straks misschien niet meer voor iedereen de beste zorg geleverd kan worden. "Dat vind ik echt heel naar." 

Kleine gebaren

Peter is bezorgd dat hij zelf corona krijgt. "Mijn vrouw werkt ook in een ziekenhuis, ik vind het spannend wat er met ons kan gebeuren." Om die reden maakt hij filmpjes van zijn werk, voor zijn kinderen. Hierin benoemt hij wat hem raakt deze dagen.

In zijn videodagboek vertelt hij niet alleen over de dagen in het ziekenhuis, maar ook over de kleine gebaren die hem raken. "Zo heeft iemand een fles champagne bij mijn auto gezet, als steunbetuiging. Mijn dochters zetten het avondeten klaar en soms krijg ik onverwacht een opbeurend appje. Dan kan ik echt even stil worden."

"Op mijn werk moet ik rust uitstralen", zegt Peter. Daarom houdt hij zichzelf fit en scherp door veel te sporten. Net als iedereen doet hij dit nu thuis, bijvoorbeeld op een roeiapparaat. "Dan maak ik mijn hoofd leeg." Het ziekenhuis biedt ondersteuning aan werknemers die dat nodig hebben.

Nieuwe energie

Peter krijgt nieuwe energie als hij kijkt naar de inzet van vaste en nieuwe collega's. Het Jeroen Bosch Ziekenhuis werkt met 'buddy’s'. Het gaat bijvoorbeeld om ok-assistenten en anesthesisten die nu op de ic staan. Deze collega’s worden continu begeleid en aangestuurd door een vaste ic-medewerker. "Op deze manier kunnen we meer patiënten verzorgen", zegt Peter. "Dit doen we echt samen."