RTL Nieuws

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

RTL Nieuws · 17 april 2020 · Aangepast: 18 april 2020

In deze serie laten we nabestaanden aan het woord over hun geliefden die zijn overleden door corona. Deze keer een eerbetoon aan Janna Stam-Kaal (85) uit Zaandam. Dossier zij stierven door corona

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

'Kleindochter' Lois:

"Oma Beer was een zus van mijn oma, maar ze voelde als mijn oma. Toen mijn oma zwanger was van haar vierde kind (namelijk mijn moeder), was oma beer ook zwanger. Helaas kreeg ze een miskraam en kon daarna geen kinderen meer krijgen. Mijn moeder was daarna als een kind voor haar: vaak blijven logeren, mee op vakantie, noem het maar op.

Waarom oma en opa Beer trouwens beer heten en niet Stam, zoals hun achternaam, is heel eenvoudig. Ze hadden namelijk een hele grote Beer altijd op het strak opgemaakte bed staan en mijn broer maakte daar dus al gauw oma en opa Beer van."

"Aan al het geluk dat mijn opa en oma samen hadden in hun huisje kwam abrupt een einde"

"Mijn opa en oma waren altijd samen en na verloop van tijd ook steeds meer, aangezien oma Beer langzaamaan dement werd.

Aan al het geluk dat mijn opa en oma samen hadden in hun huisje kwam abrupt een einde toen mijn opa 21 februari 2020 plotseling overleed, met zijn stropdas nog in zijn hand. Oma begreep het allemaal niet meer zo goed en wij zijn (letterlijk) dag en nacht bij haar gebleven. Gelukkig kon ze met spoed worden opgenomen in een verpleeghuis bij ons om de hoek.

Zij was er heel blij en had het ontzettend naar haar zin. Sjoelen, liedjes zingen, helpen met theedoeken opvouwen en lekker nagels lakken. Helaas twee weken nadat ze was opgenomen, ging het verpleeghuis dicht voor bezoek wegens corona. Voordeel was wel dat mijn moeder daar werkt en oma dus nog wel iemand zag."

"Vijf minuten nadat ze weg was, werd ze gebeld dat oma rustig is overleden."

"Toen er op een gegeven moment toch corona uitbrak, was oma helaas ook aan de beurt. In eerste instantie las ze nog lekker de Libelle op haar kamertje en kon ze door het raam naar de tuin kijken, maar helaas werd ze zieker. Het was een soort achtbaan, met pieken en dalen. Filmpjes waarin ze zwaait en de groetjes doet, maar ook telefoontjes van mama dat oma hoge koorts had en extra zuurstof kreeg.

Sinds afgelopen maandag ging ze flink achteruit en mocht ik ook langs om haar maximaal een half uurtje te zien. Helemaal ingepakt kwam ik binnen, maar ze herkende mij toch nog. Dinsdagavond is mijn moeder weer langs geweest en vijf minuten nadat ze weg was, werd ze gebeld dat oma rustig is overleden.

" Nu proosten wij op haar en knipogen even naar de hemel."

De manier waarop we onze lieve oma Beer zijn verloren, is afschuwelijk. Ze was nog zo gelukkig en had het zo naar haar zin op haar nieuwe plekje in het verpleeghuis. Toch doet het ons goed dat na nog geen twee maanden oma weer bij opa is, samen zoals het hoort.

85 jaar is oma geworden, vandaag op 17 april was ze jarig geweest. Nu proosten wij op haar en knipogen even naar de hemel."

Eerbetoon

Elke dag horen we hoeveel mensen er zijn overleden aan het coronavirus. In deze serie portretteert RTL Nieuws mensen achter de cijfers. Nabestaanden kunnen zelf hun geliefde aandragen door een mail te sturen naar eerbetoon@rtl.nl.

Het eerbetoon verschijnt vervolgens op deze pagina.

Deel artikel

Onderdeel van dossier

Zij stierven door corona

Lees meer over

Zaandam

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

Eerbetoon

Meer van het dossier 'Zij stierven door corona'

'Kon ik maar naar India, om te zien dat ze er niet meer zijn'

'Na versoepelen verloor ik mijn oom, tante, vader en moeder'

'Ik kreeg één minuut om haar een laatste keer te spreken'

'Ineens die vernietigende woorden: meneer, u komt te overlijden'

'Nicole is geen cijfer, maar een vrouw van 29 die is overleden'

'Mijn vader, 58 en gezond, kon niet geloven dat hij doodziek was'

'Dat ik 25 ben en geen moeder meer heb, is heel onwerkelijk'

'Haar baan was haar alles, maar kostte haar het leven'

'Hij lag met een glimlach in de kist, het was goed zo'

'Mijn vader moest en zou bij mijn moeder blijven'

'Het was een sluipmoordenaar, ze had geen schijn van kans'

'Ik bid elke dag dat anderen dit niet mee hoeven te maken'

'Samen op de trouwkaart, samen op de rouwkaart'

'Ik bracht hem na zijn dood terug naar de feestjes'

'Leo kwam hier voor een operatie, maar komt nooit meer thuis'

'65 jaar was Joop samen met Bep: hand in hand is hij gestorven'

'In heel Europa was er niemand zoals hij'

'Voor ons was het Frank, voor anderen een ijshockey-icoon'

'Op school missen ze mijn moeder heel erg: ze was zo lief'

'Ik ben een gebroken moeder: echt alles mis ik aan Wesley'

'Herman wilde anderen altijd verder helpen, zijn hele leven lang'

'Opa was 97: een mooie leeftijd, toch ben ik boos'

Het leven van Yvette (35) was nog lang niet voltooid

'Bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

'We twijfelden of corona bestond in Groningen, en toen werd hij ziek'

'Een troost: ze leefden maar een paar dagen zonder elkaar'

'Na haar dood ben ik de passie voor mijn werk als verpleegkundige verloren'

'Mijn moeder was de koningin, nog meer dan Beatrix'

'Zo'n mooi mens, de wereld kan wel meer Dickies gebruiken'

'Ik lees zijn gedichten nu, als ik hem weer even nodig heb'

'Hij kreeg in 2007 Q-koorts, en nu corona: domme pech'

'Zo bescheiden als je leefde, zo bescheiden ben je gestorven'

'Na zijn overlijden vonden we een brief terug aan mijn moeder'

'Ik hoop mijn moeder op deze manier in het licht te zetten'

'Opeens was mijn topfitte vader overleden, en ben ik nu wees'

'Dit jaar zou ik trouwen, mijn vader zou me weggeven'

'Na haar dood heeft Ruud geen oog meer dichtgedaan'

'Een dag na de uitvaart van mijn moeder stierf mijn broer'

'Haar deur stond altijd open, voor een praatje bij een bakkie'

'Gelukkig wist hij niet dat ook zijn moeder is overleden aan corona'

'Ik denk nog altijd dat ze zo terug kunnen komen uit Spanje'

'De kinderen snappen niet dat hij nooit meer thuiskomt'

'Drie verdrietige kinderen, met onze ouders in ons hart'

'Elke ochtend begroette mijn moeder ons met een grote lach'

'Maakte niets uit waar je in geloofde, ze stond voor je klaar'

'Ik app m'n vader nog steeds, ook al krijg ik geen reactie meer'

'Mijn ouders konden absoluut niet zonder elkaar'

'Hij was oneindig dankbaar voor wat Nederland hem heeft gegeven'

'Moeder werd maar 58, maar heeft alles uit haar leven gehaald'

'Ik ben mijn vader, moeder en oom binnen 9 dagen verloren'

'Zonder corona was ze 94 jaar geworden, net als haar moeder'

'Binnen 2 weken was er van die sterke man niets meer over'

'Mijn moeder heeft ons geleerd wat liefde is'

'2020 zou ons jaar worden, en toen werd Walter ziek'

'Van de 20 bewoners zijn er 16 overleden, onder wie mijn oma'

'We konden pas afscheid nemen toen hij al in een kist lag'

'Wat begon als een droomreis, eindigde met reis zonder afscheid'

'Christian was kerngezond, fit en stond vol in het leven'

'We hadden de grootste lol met de snapchat-filters'

'Als Molukker zocht hij jaren naar een eigen identiteit'

'Mijn vader heeft het altijd gezegd: als ze gaan, dan gaan ze samen'

'Mijn moeder had nooit gedacht dat ze al zo snel alleen zou zijn'

'Mijn opa is overleden, en dat wil ik van de daken schreeuwen'

'Ik ben moe, niet bang. Dat waren de laatste woorden tegen mij'

'Mijn vader fietst boven een ereronde, dat heeft hij verdiend'

'Moest op mijn mobieltje zien hoe ze haar laatste adem uitblies'

'Ze was net een week 70 en nog lang niet toe aan de dood'

'Zo veel tegenslagen in het leven, en dan ook nog corona'

'Mijn moeder wilde een rode kist, haar lievelingskleur'

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

"Hij was op, huilde en zei: 'Het gaat niet meer, mijn meisje.'"

'We hebben maar één keer gevochten, toen ik negen was'

'Deze eenzame dood had ze niet verdiend'

'Twee kisten zien staan in de rouwauto: dat was zo onwerkelijk'

'Henk zorgde voor mensen, maakte niet uit voor wie'

'Zo trots op hoe hij heeft geknokt tegen deze rotziekte'

'Ze was mijn moeder, maar ook mijn allerbeste vriendin'