RTL Nieuws

'Pa stond altijd klaar, maar bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

RTL Nieuws · 6 juli 2020 · Aangepast: 6 juli 2020

In deze serie laten we nabestaanden aan het woord over hun geliefden die zijn overleden door corona. Deze keer een eerbetoon aan Adrie Oosterling (79) uit Sluis. Dossier zij stierven door corona

'Pa stond altijd klaar, maar bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

Zijn dochter Astrid:

"Pa was recht door zee. Hij kwam altijd op voor zijn idealen en stond klaar voor ieder mens. Hij stond nog midden in zijn leven en genoot van het contact met mensen. Ook zat hij altijd graag op het terras met een hapje en een drankje en hij ging graag uit fietsen.

Mijn vader was speciaal voor mij door zijn zorgzaamheid en betrokkenheid. Ik herinner mijn vader dan ook als iemand die er altijd was.

Pa kwam uit Breskens en hij was altijd erg trots dat hij een Bressiaander was. Ook was hij trots op zijn ouders en daarnaast was pa ook trots op zichzelf. Op wat hij allemaal gedaan en bereikt heeft in zijn leven."

"We belden voor hij in slaap werd gebracht, hij klonk zo zwakjes."

"En toen werd pa ziek. Hij had al een aantal dagen griep en toen het eindelijk de goede kant op leek te gaan, werd hij na een paar dagen alsnog steeds zieker. Het was corona. Hij werd opgenomen op de intensive care. Een dag later ging hij nog verder achteruit. Er werd besloten om met beademing te starten en pa werd in slaap gebracht.

Hij was heel erg alleen op dat moment en dat vind ik nog steeds heel erg. Vlak daarvoor belde hij me nog. Hij was zo zwakjes en bijna niet te verstaan. Hij zei 'Doeoe Stridje', dat is mijn koosnaam van hem. Ik heb hem kunnen vertellen wat ik hem nog wilde zeggen. Ik vind het alleen zo erg dat hij geen reactie meer heeft kunnen geven.

Ma mocht er niet bij zijn toen mijn vader in slaap werd gebracht. Ook zij had corona. Ook zij moest het doen met bellen."

"Toen mijn vader overleed stonden wij op anderhalve meter."

"We leefden dagen tussen hoop en vrees. Na vier dagen mochten we afscheid komen nemen. Het was afschuwelijk. Hij was binnen twee weken van een gezonde man, veranderd in een doodzieke man die in slaap werd gehouden met spierverslappers tegen de pijn. Pa was onherkenbaar door het vele draaien op zijn buik. Zijn gezicht was enorm opgeblazen en had een andere vorm gekregen.

Nog steeds mocht mijn moeder er niet bij zijn. Zij zat in haar appartement.

We bleven hoop houden, maar na drie dagen mochten we nogmaals afscheid komen nemen. Het was de allerlaatste keer en het is nog steeds niet te bevatten. Toen ze alles stopzetten, was pa er na een kwartier niet meer. Wij stonden op anderhalve meter."

"Hij stond altijd voor iedereen klaar en nu was er niemand voor hem."

"Een week later was het afscheid. Alleen mijn man en ik stonden er. Mijn moeder mocht niet komen omdat ze nog steeds hoestte. Pa heeft had dit afscheid niet verdiend. Hij stond altijd voor iedereen klaar en nu was er niemand voor hém. Het voelde zo oneerlijk. Ik heb hem daarom beloofd om op een later moment nog een afscheidsdienst te organiseren.

We hebben meer dan driehonderd rouwkaarten gekregen, met verhaaltjes en anekdotes over mijn vader. Over hoe anderen mijn vader kenden, wat hij voor ze had gedaan en wat hij voor hen betekende. Als mens, als kameraad, als vriend.

Het was heel bijzonder om dit allemaal te lezen. Het deed ons zo goed. Pa was een mensenmens. Voor ons was pa een lieve man die altijd voor ons klaar stond. Nu kunnen we alleen maar heel erg trots op hem zijn en hem heel erg missen."

Deel artikel

Onderdeel van dossier

Zij stierven door corona

Lees meer over

In memoriam Coronavirus Coronacrisis in Nederland Ziektes en aandoeningen Virusziekte Covid-19 Gemeente Sluis

'Pa stond altijd klaar, maar bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

Meer van het dossier 'Zij stierven door corona'

'Kon ik maar naar India, om te zien dat ze er niet meer zijn'

'Na versoepelen verloor ik mijn oom, tante, vader en moeder'

'Ik kreeg één minuut om haar een laatste keer te spreken'

'Ineens die vernietigende woorden: meneer, u komt te overlijden'

'Nicole is geen cijfer, maar een vrouw van 29 die is overleden'

'Mijn vader, 58 en gezond, kon niet geloven dat hij doodziek was'

'Dat ik 25 ben en geen moeder meer heb, is heel onwerkelijk'

'Haar baan was haar alles, maar kostte haar het leven'

'Hij lag met een glimlach in de kist, het was goed zo'

'Mijn vader moest en zou bij mijn moeder blijven'

'Het was een sluipmoordenaar, ze had geen schijn van kans'

'Ik bid elke dag dat anderen dit niet mee hoeven te maken'

'Samen op de trouwkaart, samen op de rouwkaart'

'Ik bracht hem na zijn dood terug naar de feestjes'

'Leo kwam hier voor een operatie, maar komt nooit meer thuis'

'65 jaar was Joop samen met Bep: hand in hand is hij gestorven'

'In heel Europa was er niemand zoals hij'

'Voor ons was het Frank, voor anderen een ijshockey-icoon'

'Op school missen ze mijn moeder heel erg: ze was zo lief'

'Ik ben een gebroken moeder: echt alles mis ik aan Wesley'

'Herman wilde anderen altijd verder helpen, zijn hele leven lang'

'Opa was 97: een mooie leeftijd, toch ben ik boos'

Het leven van Yvette (35) was nog lang niet voltooid

'We twijfelden of corona bestond in Groningen, en toen werd hij ziek'

'Een troost: ze leefden maar een paar dagen zonder elkaar'

'Na haar dood ben ik de passie voor mijn werk als verpleegkundige verloren'

'Mijn moeder was de koningin, nog meer dan Beatrix'

'Zo'n mooi mens, de wereld kan wel meer Dickies gebruiken'

'Ik lees zijn gedichten nu, als ik hem weer even nodig heb'

'Hij kreeg in 2007 Q-koorts, en nu corona: domme pech'

'Zo bescheiden als je leefde, zo bescheiden ben je gestorven'

'Na zijn overlijden vonden we een brief terug aan mijn moeder'

'Ik hoop mijn moeder op deze manier in het licht te zetten'

'Opeens was mijn topfitte vader overleden, en ben ik nu wees'

'Dit jaar zou ik trouwen, mijn vader zou me weggeven'

'Na haar dood heeft Ruud geen oog meer dichtgedaan'

'Een dag na de uitvaart van mijn moeder stierf mijn broer'

'Haar deur stond altijd open, voor een praatje bij een bakkie'

'Gelukkig wist hij niet dat ook zijn moeder is overleden aan corona'

'Ik denk nog altijd dat ze zo terug kunnen komen uit Spanje'

'De kinderen snappen niet dat hij nooit meer thuiskomt'

'Drie verdrietige kinderen, met onze ouders in ons hart'

'Elke ochtend begroette mijn moeder ons met een grote lach'

'Maakte niets uit waar je in geloofde, ze stond voor je klaar'

'Ik app m'n vader nog steeds, ook al krijg ik geen reactie meer'

'Mijn ouders konden absoluut niet zonder elkaar'

'Hij was oneindig dankbaar voor wat Nederland hem heeft gegeven'

'Moeder werd maar 58, maar heeft alles uit haar leven gehaald'

'Ik ben mijn vader, moeder en oom binnen 9 dagen verloren'

'Zonder corona was ze 94 jaar geworden, net als haar moeder'

'Binnen 2 weken was er van die sterke man niets meer over'

'Mijn moeder heeft ons geleerd wat liefde is'

'2020 zou ons jaar worden, en toen werd Walter ziek'

'Van de 20 bewoners zijn er 16 overleden, onder wie mijn oma'

'We konden pas afscheid nemen toen hij al in een kist lag'

'Wat begon als een droomreis, eindigde met reis zonder afscheid'

'Christian was kerngezond, fit en stond vol in het leven'

'We hadden de grootste lol met de snapchat-filters'

'Als Molukker zocht hij jaren naar een eigen identiteit'

'Mijn vader heeft het altijd gezegd: als ze gaan, dan gaan ze samen'

'Mijn moeder had nooit gedacht dat ze al zo snel alleen zou zijn'

'Mijn opa is overleden, en dat wil ik van de daken schreeuwen'

'Ik ben moe, niet bang. Dat waren de laatste woorden tegen mij'

'Mijn vader fietst boven een ereronde, dat heeft hij verdiend'

'Moest op mijn mobieltje zien hoe ze haar laatste adem uitblies'

'Ze was net een week 70 en nog lang niet toe aan de dood'

'Zo veel tegenslagen in het leven, en dan ook nog corona'

'Mijn moeder wilde een rode kist, haar lievelingskleur'

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

"Hij was op, huilde en zei: 'Het gaat niet meer, mijn meisje.'"

'We hebben maar één keer gevochten, toen ik negen was'

'Deze eenzame dood had ze niet verdiend'

'Twee kisten zien staan in de rouwauto: dat was zo onwerkelijk'

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

'Henk zorgde voor mensen, maakte niet uit voor wie'

'Zo trots op hoe hij heeft geknokt tegen deze rotziekte'

'Ze was mijn moeder, maar ook mijn allerbeste vriendin'

'Mijn moeder was avontuurlijk, ze kreeg corona na een cruise'