RTL Nieuws

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

RTL Nieuws · 20 april 2020 · Aangepast: 20 april 2020

In deze serie laten we nabestaanden aan het woord over hun geliefden die zijn overleden door corona. Deze keer een eerbetoon aan Kishen Bholasing (35) uit Hoogvliet bij Rotterdam. Dossier zij stierven door corona

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

Zijn vrouw Niermala:

"Kishen was een vrolijke jongen. Ik heb de afgelopen dagen misschien wel duizend foto's van hem bekeken en op elke foto staat hij met een grote lach op zijn gezicht. Hij is ook met een lach op zijn gezicht heengegaan.

Wij hebben elkaar 13 jaar geleden ontmoet tijdens een show in Nederland. Kishen is geboren in Suriname en in oktober 2012 naar Nederland gekomen. Hij komt uit een heel muzikale familie. Zijn vader, wijlen Angad Bholasing, zijn tante Motimala en andere familieleden hebben naam gemaakt in de Surinaamse muziekscene. De familie is daardoor heel bekend in de Hindoestaanse gemeenschap, zelfs tot in India, Amerika en de Caribbean kennen ze hun muziek.

Kishen is op 9-jarige leeftijd begonnen met dholak spelen (een tweevellige trommel) en zingen. In Nederland richtte hij de band Kishen en Friends op. Ik regelde zijn management. De band deed allerlei optredens op bruiloften, verjaardagen en doopfeesten. Overal waar Kishen binnenkwam, zorgde hij ervoor dat iedereen blij was."

"De huisarts dacht eerst aan gewone griep, maar de dagen erna ging hij hard achteruit."

"De avond voordat hij ziek werd, had hij nog een optreden gehad. Maar die ochtend van 15 maart werd hij hondsberoerd wakker. Rillerig en hoge koorts: ik heb meteen de huisartsenpost gebeld. De huisarts dacht eerst aan gewone griep, maar de dagen erna ging hij hard achteruit. Vrijdag 20 maart werd hij opgenomen in het ziekenhuis in Rotterdam.

Omdat er plaats gemaakt moest worden voor nieuwe patiënten en hij stabiel genoeg was, werd hij overgeplaatst naar het AMC Amsterdam. Hij heeft twaalf dagen aan de beademing gelegen. Op 1 april werd hij weer wakker en leek het langzaam de goede kant op te gaan. Het ging langzaam, stapje voor stapje, maar we hadden goede hoop."

"We videobelden veel met elkaar via de verpleging. Elke ochtend konden ik en de kinderen hem zo even zien en spreken. Ik heb hem nog de nieuwe bank die we hadden gekocht, laten zien. Hij glimlachte van blijdschap. Maar op 12 april werd ik in de ochtend gebeld door de arts. Het ging niet goed met hem. Kishen moest weer terug aan de beademing op de ic.

En 20 minuten later belden ze weer: zijn toestand was ernstig verslechterd. Zijn hart was ermee gestopt. Nog geen halfuur later belden ze dat ze hem niet meer konden redden. Hij was zo snel achteruit gegaan, ook artsen waren hierdoor overvallen. Ik was niet bij zijn overlijden. Op 20 maart had ik hem voor het laatst gezien."

"Kishen heeft genoeg gestreden en kon niet meer. Nu heeft hij zijn verdiende rust."

"Kishen was voordat hij corona kreeg gezond. Het is vreselijk dat ons dit is overkomen. Je bent verwoest door verdriet, maar je moet door. Ook voor onze kinderen.

Kishen heeft afgelopen zaterdag een prachtig afscheid gekregen. Hij lag in een witte rouwauto begeleid door een Ferrari, zoals hij het zou willen. Met daarachter een erehaag van familie, vrienden en fans die voor hem hebben geapplaudisseerd. Zijn familie woont in Suriname en kon er helaas niet persoonlijk bij zijn. Maar door een livestream konden ze toch zijn afscheid meebeleven.

Dat we hem zo'n mooi afscheid hebben kunnen geven, biedt zoveel troost. Kishen heeft genoeg gestreden en kon niet meer. Nu heeft hij zijn verdiende rust. Hij is maar 35 jaar geworden, veel te jong. Maar zijn lach en zijn vrolijkheid zullen altijd blijven voortleven. Ik houd van hem, wat zal ik hem gaan missen."

Eerbetoon

Elke dag horen we hoeveel mensen er zijn overleden aan het coronavirus. In deze serie portretteert RTL Nieuws mensen achter de cijfers. Nabestaanden kunnen zelf hun geliefde aandragen door een mail te sturen naar eerbetoon@rtl.nl.

Het eerbetoon verschijnt vervolgens op deze pagina.

Deel artikel

Onderdeel van dossier

Zij stierven door corona

Lees meer over

Coronavirus In memoriam

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

Eerbetoon

Meer van het dossier 'Zij stierven door corona'

'Kon ik maar naar India, om te zien dat ze er niet meer zijn'

'Na versoepelen verloor ik mijn oom, tante, vader en moeder'

'Ik kreeg één minuut om haar een laatste keer te spreken'

'Ineens die vernietigende woorden: meneer, u komt te overlijden'

'Nicole is geen cijfer, maar een vrouw van 29 die is overleden'

'Mijn vader, 58 en gezond, kon niet geloven dat hij doodziek was'

'Dat ik 25 ben en geen moeder meer heb, is heel onwerkelijk'

'Haar baan was haar alles, maar kostte haar het leven'

'Hij lag met een glimlach in de kist, het was goed zo'

'Mijn vader moest en zou bij mijn moeder blijven'

'Het was een sluipmoordenaar, ze had geen schijn van kans'

'Ik bid elke dag dat anderen dit niet mee hoeven te maken'

'Samen op de trouwkaart, samen op de rouwkaart'

'Ik bracht hem na zijn dood terug naar de feestjes'

'Leo kwam hier voor een operatie, maar komt nooit meer thuis'

'65 jaar was Joop samen met Bep: hand in hand is hij gestorven'

'In heel Europa was er niemand zoals hij'

'Voor ons was het Frank, voor anderen een ijshockey-icoon'

'Op school missen ze mijn moeder heel erg: ze was zo lief'

'Ik ben een gebroken moeder: echt alles mis ik aan Wesley'

'Herman wilde anderen altijd verder helpen, zijn hele leven lang'

'Opa was 97: een mooie leeftijd, toch ben ik boos'

Het leven van Yvette (35) was nog lang niet voltooid

'Bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

'We twijfelden of corona bestond in Groningen, en toen werd hij ziek'

'Een troost: ze leefden maar een paar dagen zonder elkaar'

'Na haar dood ben ik de passie voor mijn werk als verpleegkundige verloren'

'Mijn moeder was de koningin, nog meer dan Beatrix'

'Zo'n mooi mens, de wereld kan wel meer Dickies gebruiken'

'Ik lees zijn gedichten nu, als ik hem weer even nodig heb'

'Hij kreeg in 2007 Q-koorts, en nu corona: domme pech'

'Zo bescheiden als je leefde, zo bescheiden ben je gestorven'

'Na zijn overlijden vonden we een brief terug aan mijn moeder'

'Ik hoop mijn moeder op deze manier in het licht te zetten'

'Opeens was mijn topfitte vader overleden, en ben ik nu wees'

'Dit jaar zou ik trouwen, mijn vader zou me weggeven'

'Na haar dood heeft Ruud geen oog meer dichtgedaan'

'Een dag na de uitvaart van mijn moeder stierf mijn broer'

'Haar deur stond altijd open, voor een praatje bij een bakkie'

'Gelukkig wist hij niet dat ook zijn moeder is overleden aan corona'

'Ik denk nog altijd dat ze zo terug kunnen komen uit Spanje'

'De kinderen snappen niet dat hij nooit meer thuiskomt'

'Drie verdrietige kinderen, met onze ouders in ons hart'

'Elke ochtend begroette mijn moeder ons met een grote lach'

'Maakte niets uit waar je in geloofde, ze stond voor je klaar'

'Ik app m'n vader nog steeds, ook al krijg ik geen reactie meer'

'Mijn ouders konden absoluut niet zonder elkaar'

'Hij was oneindig dankbaar voor wat Nederland hem heeft gegeven'

'Moeder werd maar 58, maar heeft alles uit haar leven gehaald'

'Ik ben mijn vader, moeder en oom binnen 9 dagen verloren'

'Zonder corona was ze 94 jaar geworden, net als haar moeder'

'Binnen 2 weken was er van die sterke man niets meer over'

'Mijn moeder heeft ons geleerd wat liefde is'

'2020 zou ons jaar worden, en toen werd Walter ziek'

'Van de 20 bewoners zijn er 16 overleden, onder wie mijn oma'

'We konden pas afscheid nemen toen hij al in een kist lag'

'Wat begon als een droomreis, eindigde met reis zonder afscheid'

'Christian was kerngezond, fit en stond vol in het leven'

'We hadden de grootste lol met de snapchat-filters'

'Als Molukker zocht hij jaren naar een eigen identiteit'

'Mijn vader heeft het altijd gezegd: als ze gaan, dan gaan ze samen'

'Mijn moeder had nooit gedacht dat ze al zo snel alleen zou zijn'

'Mijn opa is overleden, en dat wil ik van de daken schreeuwen'

'Ik ben moe, niet bang. Dat waren de laatste woorden tegen mij'

'Mijn vader fietst boven een ereronde, dat heeft hij verdiend'

'Moest op mijn mobieltje zien hoe ze haar laatste adem uitblies'

'Ze was net een week 70 en nog lang niet toe aan de dood'

'Zo veel tegenslagen in het leven, en dan ook nog corona'

'Mijn moeder wilde een rode kist, haar lievelingskleur'

"Hij was op, huilde en zei: 'Het gaat niet meer, mijn meisje.'"

'We hebben maar één keer gevochten, toen ik negen was'

'Deze eenzame dood had ze niet verdiend'

'Twee kisten zien staan in de rouwauto: dat was zo onwerkelijk'

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

'Henk zorgde voor mensen, maakte niet uit voor wie'

'Zo trots op hoe hij heeft geknokt tegen deze rotziekte'

'Ze was mijn moeder, maar ook mijn allerbeste vriendin'