'Opa was 97: een mooie leeftijd, toch ben ik boos dat het zo moest gaan'

Kleindochter Martine:
"Tijdens de eerste golf wist het verzorgingshuis waar opa woonde corona buiten de deur te houden, maar helaas is dat tijdens de tweede golf niet gelukt. Aan het personeel heeft dat niet gelegen, zij droegen altijd mondkapjes, hadden handschoenen aan en hielden zich aan alle regels. We denken daarom dat een besmette bezoeker geen mondkapje heeft gedragen, terwijl dat wel werd geadviseerd.
Inmiddels zijn er zeven bewoners overleden in een paar weken tijd, onder wie ook mijn opa."
"Twee jaar geleden kwam opa in het verzorgingshuis terecht omdat hij dement werd. Die dementie nam toe, zo wist hij bijvoorbeeld ook niet dat er überhaupt corona bestond in Nederland. Maar ondanks de alzheimer was hij fysiek heel sterk en kerngezond. Hij had buiten dat dus geen onderliggend lijden en hij zei daarom altijd dat hij ouder dan honderd jaar zou worden.
Maar toen ik hoorde dat het coronavirus het verzorgingshuis was binnengedrongen, schrok ik al heel erg. Ik hoopte nog dat het opa zou overslaan, maar donderdag 8 oktober belde de verpleegster al op dat hij verkouden was geworden. Op vrijdag kreeg hij een test en zondag kwam de uitslag: besmet met het virus.
Diezelfde dag moesten we afscheid komen nemen, het ging zo verschrikkelijk snel. Hij had flinke koorts dat alleen maar erger werd, was heel benauwd en lag te happen naar adem."
"Uiteindelijk stierf opa op maandag, vier dagen nadat hij verkouden was geworden. Ik was er als enige bij."
"Uiteindelijk stierf opa op maandag, vier dagen nadat hij verkouden was geworden. Ik was er als enige bij, omdat mijn moeder samen met oma net even weg waren gegaan. Ik denk dat het juist daarom op dat moment gebeurde: opa zag oma gaan, het was voor hem goed zo.
Oma was al 73 jaar samen met hem, ze waren 67 jaar getrouwd en gek op elkaar. Hij herkende haar, ondanks zijn dementie, nog iedere dag. Het was voor mij die dag dan ook heel moeilijk om aan haar te vertellen dat opa was overleden.
Natuurlijk was hij al oud, ik heb er daarom vrede mee dat hij is gestorven. Maar het had niet op deze manier moeten gaan, en daarom ben ik tegelijkertijd zo ontzettend boos."
Partner Reza vult aan:
"Opa zat niet elk weekend op het terras te feesten, hij woonde in een veilige omgeving waar hij beschermd zou worden. Maar omdat iemand zich niet aan de regels heeft gehouden, omdat iemand vond dat een mondkapje blijkbaar niet nodig was, is het virus toch bij hem terecht gekomen.
Dat mensen zich niet aan die regels houden, komt in mijn ogen door types als Lange Frans, Robert Jensen en Willem Engel. Dat snijdt door mijn ziel en is zo frustrerend. Het zal je eigen opa maar zijn denk ik dan. Iemand die fysiek nog hartstikke gezond was, ouder dan 100 jaar wilde worden, en dan uiteindelijk zo moet gaan: met veel pijn, een dubbele longontsteking en snakkend naar adem.
Dat had niet gehoeven."
Eerbetoon
Elke dag horen we hoeveel mensen er zijn overleden aan het coronavirus. In deze serie portretteert RTL Nieuws mensen achter de cijfers. Nabestaanden kunnen zelf hun geliefde aandragen door een mail te sturen naar eerbetoon@rtl.nl.
Het eerbetoon verschijnt vervolgens op deze pagina.
Onderdeel van dossier
Zij stierven door corona
Meer van het dossier 'Zij stierven door corona'

'Kon ik maar naar India, om te zien dat ze er niet meer zijn'

'Na versoepelen verloor ik mijn oom, tante, vader en moeder'

'Ik kreeg één minuut om haar een laatste keer te spreken'

'Ineens die vernietigende woorden: meneer, u komt te overlijden'

'Nicole is geen cijfer, maar een vrouw van 29 die is overleden'

'Mijn vader, 58 en gezond, kon niet geloven dat hij doodziek was'

'Dat ik 25 ben en geen moeder meer heb, is heel onwerkelijk'

'Haar baan was haar alles, maar kostte haar het leven'

'Hij lag met een glimlach in de kist, het was goed zo'

'Mijn vader moest en zou bij mijn moeder blijven'

'Het was een sluipmoordenaar, ze had geen schijn van kans'

'Ik bid elke dag dat anderen dit niet mee hoeven te maken'

'Samen op de trouwkaart, samen op de rouwkaart'

'Ik bracht hem na zijn dood terug naar de feestjes'

'Leo kwam hier voor een operatie, maar komt nooit meer thuis'

'65 jaar was Joop samen met Bep: hand in hand is hij gestorven'

'In heel Europa was er niemand zoals hij'

'Voor ons was het Frank, voor anderen een ijshockey-icoon'

'Op school missen ze mijn moeder heel erg: ze was zo lief'

'Ik ben een gebroken moeder: echt alles mis ik aan Wesley'

'Herman wilde anderen altijd verder helpen, zijn hele leven lang'

Het leven van Yvette (35) was nog lang niet voltooid

'Bij het afscheid kon er niemand voor hém zijn'

'We twijfelden of corona bestond in Groningen, en toen werd hij ziek'

'Een troost: ze leefden maar een paar dagen zonder elkaar'

'Na haar dood ben ik de passie voor mijn werk als verpleegkundige verloren'

'Mijn moeder was de koningin, nog meer dan Beatrix'

'Zo'n mooi mens, de wereld kan wel meer Dickies gebruiken'

'Ik lees zijn gedichten nu, als ik hem weer even nodig heb'

'Hij kreeg in 2007 Q-koorts, en nu corona: domme pech'

'Zo bescheiden als je leefde, zo bescheiden ben je gestorven'

'Na zijn overlijden vonden we een brief terug aan mijn moeder'

'Ik hoop mijn moeder op deze manier in het licht te zetten'

'Opeens was mijn topfitte vader overleden, en ben ik nu wees'

'Dit jaar zou ik trouwen, mijn vader zou me weggeven'

'Na haar dood heeft Ruud geen oog meer dichtgedaan'

'Een dag na de uitvaart van mijn moeder stierf mijn broer'

'Haar deur stond altijd open, voor een praatje bij een bakkie'

'Gelukkig wist hij niet dat ook zijn moeder is overleden aan corona'

'Ik denk nog altijd dat ze zo terug kunnen komen uit Spanje'

'De kinderen snappen niet dat hij nooit meer thuiskomt'

'Drie verdrietige kinderen, met onze ouders in ons hart'

'Elke ochtend begroette mijn moeder ons met een grote lach'

'Maakte niets uit waar je in geloofde, ze stond voor je klaar'

'Ik app m'n vader nog steeds, ook al krijg ik geen reactie meer'

'Mijn ouders konden absoluut niet zonder elkaar'

'Hij was oneindig dankbaar voor wat Nederland hem heeft gegeven'

'Moeder werd maar 58, maar heeft alles uit haar leven gehaald'

'Ik ben mijn vader, moeder en oom binnen 9 dagen verloren'

'Zonder corona was ze 94 jaar geworden, net als haar moeder'

'Binnen 2 weken was er van die sterke man niets meer over'

'Mijn moeder heeft ons geleerd wat liefde is'

'2020 zou ons jaar worden, en toen werd Walter ziek'

'Van de 20 bewoners zijn er 16 overleden, onder wie mijn oma'

'We konden pas afscheid nemen toen hij al in een kist lag'

'Wat begon als een droomreis, eindigde met reis zonder afscheid'

'Christian was kerngezond, fit en stond vol in het leven'

'We hadden de grootste lol met de snapchat-filters'

'Als Molukker zocht hij jaren naar een eigen identiteit'

'Mijn vader heeft het altijd gezegd: als ze gaan, dan gaan ze samen'

'Mijn moeder had nooit gedacht dat ze al zo snel alleen zou zijn'

'Mijn opa is overleden, en dat wil ik van de daken schreeuwen'

'Ik ben moe, niet bang. Dat waren de laatste woorden tegen mij'

'Mijn vader fietst boven een ereronde, dat heeft hij verdiend'

'Moest op mijn mobieltje zien hoe ze haar laatste adem uitblies'

'Ze was net een week 70 en nog lang niet toe aan de dood'

'Zo veel tegenslagen in het leven, en dan ook nog corona'

'Mijn moeder wilde een rode kist, haar lievelingskleur'

'Zelfs in zijn kist lag hij met een lach op zijn gezicht'

"Hij was op, huilde en zei: 'Het gaat niet meer, mijn meisje.'"

'We hebben maar één keer gevochten, toen ik negen was'

'Deze eenzame dood had ze niet verdiend'

'Twee kisten zien staan in de rouwauto: dat was zo onwerkelijk'

'Oma Beer was vandaag jarig geweest, we knipogen even naar de hemel'

'Henk zorgde voor mensen, maakte niet uit voor wie'

'Zo trots op hoe hij heeft geknokt tegen deze rotziekte'

'Ze was mijn moeder, maar ook mijn allerbeste vriendin'

'Mijn moeder was avontuurlijk, ze kreeg corona na een cruise'

'Samen hebben we nog stukken uit de Berlijnse muur gehakt'

'Nu is haar stoel leeg, haar stem stil'

'Mijn vader was mijn rots in de branding'